موضوع :
تفاوت اعتقاد شخصي با اعتقاد ديني
در خاتمه ي كتاب به آقاي مصري وامثال ايشان توصيه ميكنم كه در بين
اعتقادات شخصي خودبا اعتقادات ديني تفاوت قائل شده و هر چه را كه با
استنباط شخصي بدان رسيده اند به عنوان يك حكم ديني به خورد مردم
ندهند. چرا كه اگر مجتهدين بزرگ اسلامي در قرون گذشته به اين راحتي
در دين فتواي مي دادند چه بسا الآن هر4 نفرپيرو يك امام ومجتهد خاصي
بوده وهر يك ساز خود را مي زدند. وما مي دانيم كه در زمان هاي گذشته
در يك دوره شايد چندين مجتهد بزرگ بوده اند اما دين خداوند هرگزبه اين
گونه اي كه امروزه در آمده است در نيامده بود ومسلمانان متحد و يكپارچه
در كنار يكديگر زندگي كرده ودر عقايد خود راسخ بودند. بنابراين بياييد
به جاي اين كه مسلمانان راازخود برانيم وبه جاي اين كه تيشه به ريشه ي
اتحاد امت اسلام بزنيم، آغوش محبت و صفا را به روي آن ها باز نموده و
قلب ها ي آن ها را به يكديگر نزديك كنيم.وبا حرف ها ي پوچ و فتواهاي
بي اساس دل مؤمنين را نشكنيم، واگر چنان چه خطا و يا انحرافي را
مشاهده مي كنيم با تدبير ومنطق وبا همكاري آن را به مسلمانان گوشزد
نموده وآن ها را از انحراف بر حذرداريم،وبدانيد اگرما اعتقادمان وراهمان
ونيتمان همه درجهت خداوند باشد خداوند نيزما را ياري داده وقلب مؤمنين
را در جهت اصلاح خطاي آنان براي ما تسخير خواهد نمود.
اما اگر خداي ناكرده يكي ازاين سه مورد)اعتقاد،راه ونيت(غيرخدايي باشد،
يقين بدانيدكه تبليغات وتلاش ما تأثير معكوس داشته ومسلمانان را گمراه تر
ومتضررتر خواهند نمود.
درپايان به آن دسته ازعزيزان مخصوصا ًجوانان وطلّابي كه اينگونه كتاب
ها را مطالعه مي كنند، عرض مي كنم زود نتيجه گيري نكرده و اعتقادات
مسلمانان را مورد تهاجم وبي ادبي قرار ندهند، بلكه با تأمل و تفحص راه
درست را درپيش گرفته وتعصب به خرج ندهند، وتلاش كنند كه قلب هاي
مؤمنين را به يكديگرنزديك نمايند،واخوت وبرادري را دربين آن ها ترويج
كنند. وبدانند كه اگر مسلمانان در زمان هاي گذشته به خاطر رويارويي با
دشمنان تا دندان مسلح، كه از همه ي امكانات خود براي نابودي اسلام و
مسلمانان استفاده مي كنن، مجبور هستيم كه هزاران برابر گذشته متحدتر و
يك پارچه تربوده وازهمگي امكانات خوداعم ازامكانات مالي وجاني وفكري
خوددرمقابل آنان ايستادگي نموده وبلكه اعتقادبه»لا اله الا الله ومحمد رسول
الله«را به سراسر گيتي عرضه نماييم.وبدانيد اگرچه شايد ما با پرخاشگري
نسبت به گروه يا افراد خاصي از مسلمانان بتوانيم چند صباحي در ميان
جامعه ي محدود خود اسم و رسمي پيدا كرده و انگشت نماي مردم عوام
شويم،اما مطمئن باشيدكه اين جلوه گيري وخود بزرگنمايي درميان مسلمانان
به قيمت پراكنده كردن آن ها تمام شده و ميدان ديانت و توحيد مؤمنين
را در زير چكمه هاي كثيف طاغوتيان واستعمار گران پايمال خواهد نمود.
اميد است عزيزاني كه اين كتاب رامورد مطالعه قرارمي دهند درمطالب
آن تفكر وانديشه نمايند، وبه دور از هرگونه تعصب وبدبيني، وبا پرهيز از
چسباندن هرگونه لاك ومهر غير واقعي به بدنه درباره ي آن قضاوت نموده
وراه درست را تشخيص دهند وآن چه را كه حق است با اطمينان كامل
بپذيرند واگر چنان چه كوتاهي يا خطايي در آن صورت گرفته، در كمال
لطف وبزرگواري خود آن را بر بنده ببخشايند و از درگاه خير و استغفار
بنمايند.
والسلام علي من اتبع الهدي |