موضوع :
(3-3توسل به پيامبرص بعدازوفات وي:
»كَانَ رَجُلٌ يَخَتَلِفُ اِلي عُثمَانِ بن عَفَّان رض في حَاجَةٍ لَهُ،وَ كَانَ
عُثمَانُ لاَيَلتَفِتَ اِلَيهِ فَلَقِيَ الرَّجُلُ عُثمَانِ بنَ حُنَيفٍ فَشَكَا اِلَيهِ ذَلِكَ فَقَالَ:
لَهُ عُثمَانُ بن حنيف اِئتِ المَيضَأةَ فَتَوَضَّأ ثُمَّ آِئتِ المَسجدَ فَصَلِّ فِيهِ
رَكعَتَينِ ثُمَّ قُل:اَللَّهُمَّ اِنّي اسألُكَ وَ اتَوَجَّهُ اليكَ بِنَبيِّكَ ص الي آخر الدُّعاءِ
فَانطَلَقَ الرَّجُلُ وَصَنَعَ مَا قَالَ لَهُ،ثُمَّ اَتَيَ بَابَ عُثمَان،فَجَاءَ البَوَّابُ فَاَدخَلَهُ
علي عُثمَانَ فَاَجلَسَهُ مَعَهُ وَقَالَ:مَا حَاجَتُكَ؟فَذَكَرَحشاجَتَهُ فَقَضَاهَا لَهُ، ثُمَّ
اِنّ الرَّجُلَ لَقِيَ عُثمَانَ بن حنيف وَقالَ لَهُ،جَزَاكَ اللهُ خَيراً،مَاكَانَ يَنظُرُفي
حَاجَتي حَتَّي كَلَّمتَهُ فيّ،فَقَالَ عثمان بن حنيف وَاللهِ مَاكَلَّمَتُهُ وَلَكِن شَهِدتُ
رَسُولَ اللهِ ص وَاَتَاهُ رَجُلٌ ضَريرُ البَصَر فَشَكي اِلَيهِ ذِهَابَ بَصَرِهِ«
الي آخرالحديث السابق،رواه الطبراني وقال:الحديث صحيح،و رواه
البيهقي بسند جيدّ ونقله المنذريّ في الترغيب و الترهيب و الحافظ
اليهثميّ في مجمع الزوائد والامام السبكي في شفاءالسقام.
»مردي به نزد عثمان بن عفان رفت و آمد مي كرد، تا كاري را
برايش انجام دهدولي حضرت عثمان به اوتوجه نمي كرد. سپس آن
مردبا صحابه ي به نام عثمان بن حنيف دردودل نمود و گلايه كرد.
اين صحابه،خطاب به اوگفت:برو وضو بگير و درمسجد دو ركعت
نمازبخوان وسپس اين دعا»-دعاي همان مردنابينا«را كه د رتوسل
شماره1گذشت-بخوان.آن مرد بعداز اجراي اين دستورالعمل راهي
حضور حضرت عثمان گرديد. دربان او را به نزد حضرت برد.
حضرت وي را دركنار خويش نشاند وحاجتش را انجام داد آنگاه
از حضور خليفه خارج شد وبه عثمان بن حنيف برخورد و به او
گفت:خدا جزاي خيرت را بدهد،تاشما سفارش نكردي كارم را انجام
نداد.وي درجوابش گفت: قسم به خدا هيچ سفارشي نكرده ام، ولي
يكبار درخدمت پيامبر بودم كه مرد نابيناي به حضور ايشان آمد و
دردچشمانش را با پيامبرص درميان گذاشت...تا آخرحديث مربوط
به آن نابينا كه در شماره 1گفته شد.
آري اين صحابه)عثمان بن حنيف(دعاي همان نابينا رابه آن مرد
ياد داد واو دعاي مذكور را خواند،ولي خيال مي كرد كه صحابي
نامبرده،نزدخليفه،اورا سفارش كرده است.لذا صحابي قسم ياد كرد
كه هيچ كاري نكرده،بلكه به علت توسل به پيامبرآن هم درحالي كه
وفات فرموده بوده ، حاجتش برآورده شده است. نگا ): روضة
المحتاجين،ص(390و)مفاهيم يجب ان تصح،ص.(129
|